Visserij

Een belangrijke bron voor voedsel en inkomsten in Nederland is de visserij. Het rivierdeltagebied zorgt voor een aanbod aan vis, met name het IJsselmeer wordt flink bevist. Helaas gebeurt dit op zo’n grote schaal dat verschillende vissoorten bijna of helemaal verdwenen zijn. Dit heeft niet alleen effect op die vissoorten zelf, maar op het hele voedselweb waar die vissoorten deel van uit maken. De vogels die op deze vissen voeden kunnen daardoor ook verdwijnen, terwijl de beesten die werden gegeten door de vissen misschien wel kunnen uitgroeien tot een plaag. Vissers gebruiken verschillende technieken om vis te vangen, met behulp van netten en lijnen. Sommige technieken zijn schadelijker dan andere, met veel net-technieken bestaat er bijvoorbeeld een kans dat ook vogels verstrikt raken, en dat vissoorten worden gevangen die geen marktwaarde hebben. Daarom zetten steeds meer natuurbeheerders zich in om de visstand in het IJsselmeer, en ook in het Markermeer, te herstellen. Dit doen ze in samenwerking met verschillende sportvisserijverenigingen. Dit is een mooi voorbeeld van mensen met verschillende invalshoeken, maar met hetzelfde doel. De laatste jaren neemt de visserij op het IJsselmeer af, met name doordat de visstand zo laag is. Dit is dus een neergaande spiraal, ook voor de vissers zelf, die op den duur geen vis meer overhebben om te vangen. Een van de mogelijke oplossingen is kweekvis, wat een steeds belangrijker deel van het aanbod voor de consumenten vormt. Het voordeel van kweekvis is dat alleen soorten worden gekweekt die men wil hebben in een door mensen gemaakte omgeving, en dat het delta voedselweb dus met rust wordt gelaten. Het nadeel is dat deze kwekerijen veel water verbruiken en afvalwater produceren.

Advertenties